سيد هاشم حلّى نيز مىگويد : « من با چشمهايم ديدم كه در شب وفات مرحوم شوشترى قبل از عشا ، تناثر نجوم و شهب اتفاق افتاد ، به نحوى كه فضا از آنها پر شد . مردم به دهشت و وحشت افتادند ، و تا نيم‌ساعت ادامه داشت » . « 1 » مرحوم همدانى هم اين ماده تاريخ را اين‌چنين نقل كرده است : « 2 » « لفقده كواكب قد نثرت * أرخته « قد نثرت كواكب » در وفات او نجف يكپارچه غرق ماتم و عزا شد و همه - حتى زنان پرده‌نشين - براى استقبال از پيكر آن عالم بزرگ گريان و سينه زنان فرسنگها بيرون رفتند و پيكر مطهرش را با تشييع باشكوهى وارد نجف اشرف كردند ، و در صحن مقدس ، در يكى از حجره‌هاى سمت سر مطهر - محل دفن مرحوم حاج ميرزا محمّد حسن آشتيانى ( ره ) - آن جناب را به خاك سپردند . « 3 » در رثاى وى ، شاعران بسيارى ، مرثيه سرودند و همگى به واقعهء تناثر نجوم اشاره كردند ، مرحوم آقا سيد ابراهيم طباطبايى ( 1248 - 1319 ه . ق ) قصيده‌اى در 50 بيت ، « 4 » مرحوم سيد جعفر حلّى ( 1277 - 1315 ه . ق ) قصيده‌اى در 39 بيت ، « 5 » و مرحوم ميرزا محمّد همدانى « 6 » از جملهء اين شاعران بودند كه به زبان عربى به ذكر ماجرا پرداختند . اسير شوشترى نيز در سرودهء خويش چنين گفت : « 7 »

--> ( 1 ) . واعظ خيابانى ، علماء معاصرين ، ص 18 . ( 2 ) . همدانى ، غنيمة السفر ، ص 35 . ( 3 ) . قمى ، فوائد الرضوية ، ص 68 . ( 4 ) . برخى از آن اشعار در اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 96 موجود است . ( 5 ) . حلى ، سحر بابل و سجع بلابل ، صص 406 - 408 . ( 6 ) . همدانى ، غنيمة السفر ، ص 37 . ( 7 ) . موسوى كاظمى ، احسن الوديعة ، ج 1 ، ص 79 .